Dag 14: vrijdag 21 november
Door: Manon
Blijf op de hoogte en volg Manon
21 November 2008 | Mauritanië, Nouakchott
Weer vroeg op en weer een hoop gehobbel door de woestijn. Bij een grote duinenrij ben ik ernstig trots dat ik el transit door een stuk heen krijg waar de rode volvo en de espace vast komen te staan. Het duurt even, maar na wat gegraaf en goede aanwijzingen van de gids kunnen we weer verder.
Bij Poste de Mamghar in het Parc National du Banc d'Arguin delen we aan de kinderen een emmer tennisballen uit.
Dan rijden we het strand op, ook weer een schitterende rit. Erik rijd iets te veel door de zee en zijn volvo stopt ermee; gesleept door de rode volvo. De gids (call me Jaap) loopt een beetje te stressen dat we door moeten rijden, maar hij kan niet helemaal duidelijk maken waarom. Totdat we bij een rotspunt in de zee komen waar we omheen moeten en dat kan alleen bij laag water. Als we daar uitstappen geloof ik niet dat het mogelijk is om daarlangs te rijden, maar de rode volvo laat zien dat het wel kan.
Als iedereen langs die punt is, is het tijd om even te relaxen in de zon. Iedereen wast zich in de zee met hetzelfde flesje Axe, dus we ruiken allemaal fris en hetzelfde...
Ondertussen rijd Rob vooruit op zijn motor om te kijken waar de andere groep is. Ze blijken niet ver te zijn en we rijden met z'n allen over de weg naar Nouakchott, auberge Awkwar. Daar eten we met z'n allen en gaan ernstig vermoeid en serieus onder de indruk slapen.
Bij Poste de Mamghar in het Parc National du Banc d'Arguin delen we aan de kinderen een emmer tennisballen uit.
Dan rijden we het strand op, ook weer een schitterende rit. Erik rijd iets te veel door de zee en zijn volvo stopt ermee; gesleept door de rode volvo. De gids (call me Jaap) loopt een beetje te stressen dat we door moeten rijden, maar hij kan niet helemaal duidelijk maken waarom. Totdat we bij een rotspunt in de zee komen waar we omheen moeten en dat kan alleen bij laag water. Als we daar uitstappen geloof ik niet dat het mogelijk is om daarlangs te rijden, maar de rode volvo laat zien dat het wel kan.
Als iedereen langs die punt is, is het tijd om even te relaxen in de zon. Iedereen wast zich in de zee met hetzelfde flesje Axe, dus we ruiken allemaal fris en hetzelfde...
Ondertussen rijd Rob vooruit op zijn motor om te kijken waar de andere groep is. Ze blijken niet ver te zijn en we rijden met z'n allen over de weg naar Nouakchott, auberge Awkwar. Daar eten we met z'n allen en gaan ernstig vermoeid en serieus onder de indruk slapen.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
